Πρώτη ανταπόκριση στην Καρδιοπνευμονική Ανακοπή: Εκτίμηση των γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού και η επίδραση των δημογραφικών χαρακτηριστικών

Εισαγωγή: Η καρδιοαναπνευστική ανακοπή στο νοσοκομειακό περιβάλλον απαιτεί άμεση ανταπόκριση, υψηλό επίπεδο γνώσεων και ετοιμότητα από όλους τους επαγγελματίες υγείας, ανεξαρτήτως τμήματος. Νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτικής αποτελούν συνήθως τα πρώτα άτομα που παρεμβαίνουν, με την αποτελεσματικότητά τους να επηρεάζει άμεσα την επιβίωση του ασθενούς. Καθώς τα πρωτόκολλα ανάνηψης εξελίσσονται συνεχώς, η συνεχής εκπαίδευση καθίσταται αναγκαία για τη διατήρηση της κλινικής επάρκειας.

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του νοσηλευτικού προσωπικού επηρέαζαν το επίπεδο γνώσεων του σχετικά με την αναγνώριση και την αρχική διαχείριση της ενδονοσοκομειακής καρδιοπνευμονικής ανακοπής, με στόχο την ανάδειξη πιθανών ελλείψεων και την τεκμηρίωση της ανάγκης για στοχευμένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις.

Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη ποσοτική, διατομεακή μελέτη σε δείγμα 87 νοσηλευτών και 66 βοηθών νοσηλευτικής από διάφορα νοσοκομειακά τμήματα. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δομημένων ερωτηματολογίων που αξιολογούσαν θεωρητικές γνώσεις, συμμόρφωση με τις κατευθυντήριες οδηγίες και εκπαιδευτική εμπειρία. Αναλύθηκαν δημογραφικές μεταβλητές, όπως ηλικία, επίπεδο εκπαίδευσης, έτη εμπειρίας και έκθεση σε επείγοντα περιστατικά, και εξετάστηκε η σχέση τους με το επίπεδο γνώσεων, με χρήση κατάλληλων επαγωγικών στατιστικών μεθόδων.

Αποτελέσματα: Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι δημογραφικοί παράγοντες επηρέασαν σημαντικά το επίπεδο θεωρητικών γνώσεων σχετικά με τη διαχείριση της ενδονοσοκομειακής καρδιοαναπνευστικής ανακοπής. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες με υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης και συχνότερη έκθεση σε επείγοντα περιστατικά παρουσίασαν μεγαλύτερη επάρκεια. Αντίθετα, εντοπίστηκαν σημαντικά κενά γνώσεων μεταξύ του προσωπικού με λιγότερα έτη κλινικής εμπειρίας και περιορισμένη συμμετοχή σε προγράμματα εκπαίδευσης αναζωογόνησης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν διαφορές στην ετοιμότητα και κατέδειξαν την ανάγκη για συνεχή επαγγελματική ανάπτυξη. 

Συμπεράσματα: Η μελέτη ανέδειξε τη σημασία της συνεχούς και εξειδικευμένης εκπαίδευσης στη διαχείριση της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής. Οι δημογραφικοί παράγοντες αποδείχθηκε ότι επηρέασαν το επίπεδο γνώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού, αναδεικνύοντας την ανάγκη για εξατομικευμένες και στοχευμένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις. Η ενσωμάτωση επικαιροποιημένων οδηγιών και σύγχρονων ερευνητικών δεδομένων στα εκπαιδευτικά προγράμματα είναι καθοριστική για την ενίσχυση της επάρκειας σε κρίσιμες καταστάσεις.

Λέξεις κλειδιά: Νοσηλευτής και ενδονοσοκομειακή ανακοπή, ενδονοσοκομειακή ανακοπή, εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής, δημογραφικά στοιχεία