Η υποκίνηση ιατρών, τα κίνητρα προσέλκυσή τους για την στελέχωση απομακρυσμένων περιοχών και η θεωρία Maslow.

Περίληψη Σκοπός του τρέχων άρθρου είναι να σχολιάσει την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα δημόσιας υγείας και την ανάγκη υποκίνησής του. Επιπλέον, αναλύονται οι κατηγορίες κινήτρων που παρακινούν το υγειονομικό προσωπικό στην Ελλάδα και διεθνώς για την κάλυψη θέσεων εργασίας σε απομακρυσμένες περιοχές. Ακόμα, περιγράφονται τα εμπόδια που δημιουργούν την μη αποδοχή θέσεων εργασίας σε παραμεθόριες περιοχές. Κατόπιν, περιγράφονται οι θεωρίες παρακίνησης με έμφαση μεταξύ των θεωριών υποκίνησης στη θεωρία του Maslow, ως η πιο κατάλληλη για την προσέλκυση του ιατρικού προσωπικού. Με βάση αυτή τη θεωρία παρουσιάζεται ένα ρεαλιστικό πλαίσιο κινήτρων για την υποκίνηση γιατρών σε απομακρυσμένες περιοχ΄ές και παρατίθενται προτάσεις για την επίλυση της υποστελέχωσης σε αυτές. Τα στοιχεία αναζητήθηκαν στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία, στην επιστημονική μηχανή αναζήτησης Google Scholar, Pubmed και στη βάση δεδομένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Συμπερασματικά, την λύση στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι δημόσιοι οργανισμοί υγείας σε δυσπρόσιτες περιοχές όσον αφορά την στελέχωση των υπηρεσιών με ιατρικό προσωπικό, αποτελεί η θεσμοθέτηση ενός πλαισίου κινήτρων. Η επιθυμία να επέλθει η καθολική κάλυψη των αναγκών, της ικανοποίησής και της αποδοτικότητάς των εργαζομένων έχει απώτερο στόχο την σωστή στελέχωση των μακρινών δομών υγείας. Η μείωση της υποστελέχωσης θα βελτιώσει την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας και την ευημερία του πληθυσμού.

Λέξεις κλειδιά: υποκινηση, κινητρα, θεωριες υποκινησης, ιατροι, απομακρυσμενες περιοχες